در نوشتار قبلی، مطالبی درباره جزء سوم سیستم کنترل داخلی تحت عنوان “فعالیتهای کنترلی” بیان گردید. در این نوشتار، مطالبی در خصوص جزء چهارم سیستم کنترل داخلی تحت عنوان “اطلاعات و ارتباطات” ارائه خواهد شد. تجربه تاریخی نشان داده که سازمانهای موفق و پیشرو، آنهایی بوده که توانسته نیازها و انتظارات ذینفعان مختلف خاصه اشخاص کلیدی را تامین نمایند. یکی از نیازهای اصلی ذینفعان، نیاز به اطلاعاتی (مالی و غیرمالی) است که به آنها جهت برنامهریزی، تصمیمگیری، اجرا، کنترل، ارزیابی، نظارت و پاسخخواهی اثربخش کمک مینماید. این جزء از سیستم کنترل داخلی، عمدتا مرتبط با نیازهای اطلاعاتی ذینفعان و به ویژه، اهداف اطلاعاتی سازمان بوده و بر این نکته تاکید دارد که مدیریت ارشد باید شرایط و بستر لازم را به نحوی فراهم نماید که تمامی نیازهای اطلاعاتی در رابطه با سازمان (درونی و بیرونی) با تهیه و ارائه اطلاعات باکیفیت تامین گردد. برای تحقق این هدف، نخست، باید یک سیستم اطلاعاتی متناسب با نیازهای اطلاعاتی ذینفعان طراحی و مستقر گردد و دوم، کانالهای ارتباطی دوسویه در داخل سازمان بین بخشهای مختلف و همچنین، بین سازمان و محیط پیرامون آن (افراد برون سازمانی) وجود داشته باشد. وجود کانالهای ارتباطی باعث گردیده که مدیریت ارشد به راحتی بتواند پیامهای خود را به سطوح پایین سازمان منتقل نموده و از طرف دیگر، افراد در سطوح مذکور نیز بتوانند به راحتی با مدیریت ارشد در ارتباط بوده و موارد لازم را به آنها منتقل نمایند. علاوه بر این، باید بین بخشهای مختلف سازمان نیز کانالهای ارتباطی وجود داشته باشد. در کل، وجود این جزء باید این اطمینان را برای مدیریت ارشد فراهم آورده که سازمان، اطلاعاتِ با کیفیتِ مورد نیازِ خود را تحصیل و یا تولید کرده و از آن استفاده می نماید. همچنین، به نحو مناسب آنها را در درون و برون خود به افراد مربوط منتقل کرده و از کانالهای ارتباطی مناسبی با افراد برون سازمانی برخوردار میباشد. در پایان ذکر این نکته ضروری است که یکی از حوزههای اصلی مسئولیت و نقشآفرینی کمیته حسابرسی، حسابرسی مستقل (مالی) و حسابرسی داخلی، جزء “اطلاعات و ارتباطات” میباشد.