در نوشتار قبلی مطالبی درباره “ضرورت استقرار و بکارگیری مدیریت ریسک در دانشگاهها” بیان گردید. در این نوشتار، نکاتی چند درباره “به کارگیری هوشمندانه هوش مصنوعی” ارائه خواهد شد. امروزه با توجه به پیشرفتهای روز افزون و شگفتانگیز در حوزه هوش مصنوعی، اقبال عمومی برای به کارگیری آن در کسبوکارهای مختلف افزایش یافته است. شواهد تجربی نشان میدهد که بسیاری از شرکتها به دلایل متعدد از جمله، افزایش کارایی و اثربخشی و حتی به عنوان یک “پرستیژ و پوز سازمانی/ مدیریتی” در صدد استفاده از آن هستند. در این زمینه، “به کارگیری هوشمندانه هوش مصنوعی” پیشنهاد میگردد. این امر مستلزم توجه به دو نکته بنیادی شامل “پیامدهای به کارگیری” و “شیوه کاربرد” میباشد. در حال حاضر، عمده مطالب موجود درباره هوش مصنوعی مربوط به منافع حاصله بوده و در خصوص چگونگی به کارگیری و عملیاتی نمودن آن در حوزههای خاص (برای نمونه سیستم کنترل داخلی و مدیریت ریسک) سخن کمتر به میان آمده است. از سوی دیگر، عمده منافع مذکور نه بر اساس نتایج تجربی حاصل از به کارگیری، بلکه بر اساس برداشتها و پیشبینیهای ذهنی افراد بیان شده است. بنابراین، به کارگیری هوشمندانه، ایجاب مینماید که پیش از اقدام، برای پرسشهای کلیدی زیر پاسخ شایسته بیابیم:
- ریسکها و فرصتهای مورد انتظار برای سازمان و ذینفعان آن کدام است؟
- آیا سازمان از شرایط و توانایی بایسته برای مدیریت ریسکها برخوردار بوده، به نحوی که کمترین اثر منفی را برای ذینفعان داشته باشد؟
- آیا سازمان بستر و توانایی لازم برای استفاده از فرصتهای آن را دارا است؟
- با توجه به موارد مذکور، آیا به کارگیری هوش مصنوعی، علاوه بر اقتصادی بودن، اخلاقی نیز هست؟
- با توجه به شرایط کشور و سازمان، روشهای موجود برای به کارگیری هوش مصنوعی در حوزه مد نظر کدام است؟
- با توجه به موارد فوق، اهداف و برنامههای سازمان، بهترین روش برای به کارگیری هوش مصنوعی در حوزه مد نظر چیست؟