در نوشتار قبلی مطالبی درباره “تعریف و اهداف مدیریت ریسک” بیان گردید. نوشتار حاضر به معرفی “اجزاء مدیریت ریسک” اختصاص دارد. مطابق با رهنمود “مدیریت ریسک سازمانی- چارچوب یکپارچه کوزو (2004)”، سیستم مدیریت ریسک دارای هشت جزء به هم پیوسته و یکپارچه شامل “محیط داخلی”، “تعیین اهداف”، “شناسایی رویدادها”، “ارزیابی ریسک”، “پاسخ به ریسک”، “فعالیتهای کنترلی”، “اطلاعات و ارتباطات” و “نظارت” میباشد. طبق رهنمود بعدی “مدیریت ریسک سازمانی- یکپارچهسازی با استراتژی و عملکرد کوزو (2017)”، ساختار و ترکیب اجزای قبلی (2004) تغییر یافته و پنج جزء جدید در آن ارائه گردیده است. اجزای مذکور شامل: “راهبری و فرهنگ”، “تعیین اهداف و استراتژی”، “عملکرد”، “بررسی و بازنگری”، “اطلاعات، ارتباطات و گزارشگری” بوده که در شمارههای آتی به تفصیل بیان خواهند شد. همچنین، این اجزاء دارای اصولی بوده که مفاهیم اساسی مرتبط با هر یک از آنها را نشان میدهند. این اصول بیانکننده موارد و اقداماتی هستند که سازمانها باید به عنوان بخشی از فرآیند مدیریت ریسک انجام دهند. این اصول جنبه عمومی داشته و شامل راهنماییهای کلی برای مدیریت ریسک بوده، امری که ایجاب مینماید مدیران متناسب با شرایط خاص سازمانها و با بهرهگیری از قضاوت حرفهای و علمی خود از آنها استفاده نمایند. علاوه بر موارد مذکور، رهنمود 2017، بر ادغام و یکپارچهسازی رویههای مدیریت ریسک با جنبههای دیگر سازمان، از جمله راهبری، نظارت، مدیریت عملکرد و شیوههای کنترل داخلی تاکید مینماید. انتظار میرود با توجه به منافع و دستاوردهای حاصل از استقرار و بکارگیری سیستم مدیریت ریسک اثربخش، سازمانهای مختلف اقدامات لازم جهت بسترسازی مناسب و استفاده از آن را انجام دهند.